Edukacja

Wiązanie krzyżowe jako sposób wykonania ceglanych konstrukcji w murze

Rodzaje wiązania cegieł murowych

W zależności od żądanego wyglądu końcowego muru oraz od czasu jego wykonania, istnieje wiele różnych możliwości wiązania cegieł tworzących mur. Kilkanaście z nich ma swoje nazwy, które są stosowane przez fachowców. Najważniejszą różnicą między poszczególnymi rodzajami wiązań jest wariant ułożenia cegieł. Część z nich ma widoczne jedynie wozówki, czyli boki z dłuższą podstawą, a w innych oprócz wozówek widoczne są również główki — boki z krótszą podstawą. Istnieją także inne rozwiązania niestandardowe.

Wiązanie wozówkowe jest mniej skomplikowane, a tym samym krótszy jest czas jego wykonania. Z tego powodu cieszy się ono dużą popularnością. W zależności od sposobu rozmieszczenia cegieł rozróżnia się między innymi wiązanie średnie (cegły przesunięte o 1/2 długości) lub wiązanie dźwigające (cegły przesunięte o 1/4 długości).

Wiązanie główkowe ma wiele odmian. Popularnym sposobem murowania jest wiązanie dzikie. Polega ono na nieregularnym rozmieszczeniu główek w płaszczyźnie muru. Zazwyczaj jest to 5 główek na 1 m2. Istnieje również wiązanie flamandzkie, które charakteryzuje się układaniem cegieł stroną wozówkową i główkową na przemian.

Wiązanie polskie, inaczej gotyckie, charakteryzuje się murowaniem główek w kolumnie przy jednoczesnym zachowaniu przesunięcia każdej główki o połowę jej szerokości względem cegieł umieszczonych w rzędzie wyżej oraz w rzędzie poniżej. Podobnym rozwiązaniem jest wiązanie śląskie. Różnica jest taka, że w tym przypadku pomiędzy główkami znajdują się dwie wozówki.

Wiązanie wielorzędowe, inaczej amerykańskie, złożone jest z układanych na przemian pięciu warstw wozówkowych oraz jednej warstwy główkowej. W takim wypadku pionowe spoiny podłużne pięciu kolejnych warstw wozówkowych są przykryte warstwą główkową.

Wiązanie krzyżowe, inaczej krzyżykowe lub weneckie, to wiązanie dwuwarstwowe. Powstaje poprzez naprzemienne ułożenie cegieł w taki sposób, aby utworzyły kształt podobny do krzyża. Może być to powtórzenie wzoru krzyża dla całej wysokości muru, ale również pojedynczy wzór krzyża, który jest rozmieszczony w odstępach. Warstwy wozówkowe są w tym przypadku przesunięte względem siebie o 1/2 cegły, ponieważ w co drugiej z nich po 3/4 cegły zaczynających warstwę umieszczana jest główka. W wiązaniu krzyżowym występuje przewiązanie spoin poprzecznych i podłużnych. Mur ma zazębienia o takim samym skoku.

Warianty wiązania krzyżowego

Można wyróżnić dwa podstawowe warianty wiązania krzyżowego — „publiczne” i „prywatne”.

Wiązanie „publiczne” polega na umieszczeniu 3/4 cegły na końcu warstwy wozówkowej. Co 4 warstwy obok 3/4 cegły umieszcza się także główkę. W taki sposób utworzone jest przesunięcie o połowę długości cegły.

Wiązanie „prywatne” charakteryzuje się tym, że 3/4 cegły umieszcza się w warstwie główkowej, nie wozówkowej. Oprócz tego nie jest ona umieszczona na samym końcu, ale obok główki wypadającej na końcu. Co 4 warstwy występuje główka, aby również uzyskać przesunięcie o połowę długości cegły.